الهه زیگورات

چه سخت است تنهایی

وچه بدبختی آزار دهنده ای است

تنها خوشبخت بودن

بودنی که سخت تر از کویر است.

و زیر آن بانیان سبز تنومند

چه خوب یادم هست

عبارتی که به ییلاق ذهن وارد شد

وسیع باش

تنها

وسر به زیر

وسخت.....

پیش از اینکه به تنهایی خود پناه برم از دیگران شکوه اغاز می کنم که چرا ترکم گفتند چرا از خود نمی پرسم ایا کسی را دارم که احساسم را اندیشه ورویایم را ،زندگیم را با او قسمت کنم.

کاش می دانستم چیست

انچه از چشم تو

تا عمق وجودم جاری است.

به سراغ من اگر می ایید پشت هیچستانم

پشت هیچستان جایی است

پشت هیچستان رگ های هوا ، پر قاصد هایی است

که خبر می ارند ،از گل واشده ی دو رترین بوته ی خاک

روی شن ها هم نقش ها ی سم اسبان سواران ضریفی است

که صبح به سر تپه ی معراج شقایق رفتند

پشت هیچستان، چتر خواهش باز است

تا نسیم عطشی در بن برگی بدود .

زنگ باران به صدا می اید .

ادم اینجا تنهاست .ودر این تنهایی،سا یه ی نارونی تا ابدیت جاری است.

به سراغ من اگر می ایید نرم و اهسته بیا یید،مبا دا که ترک بر دارد چینی نازک تنها یی من.

اگر در کهکشانی دور

دلی یک لحظه در صد سال

یاد من کند

دل من در تمام  لحظه های عمر

به یادش می تپد پر شور

خامش منشین خدا را

پیش از انکه

در اشک غرقه شوم

از عشق چیزی بگوی.

  

شب که جوی نقره ی مهتاب

بیکران دشت را دریاچه میسازد .

                               من شراع زورق اندیشه ام را می کشایم در مسیر باد !

شب که اوایی نمی اید

از درون خامش نیزارهای ابگیر ژرف

                                      من امید روشن ام را همچو تیغ افتابی می سرایم شاد!

شب که می خواند کسی نو مید

من ز راه دور دارم چشم

                                           با لب سوزان خورشیدی

که بام خانه ی همسایه ام را گرم می بوسد.

                                                                                          " احمد شاملو " 

صدای تو خوب است

صدا کن مرا

صدا تو سبزینه ان گیاه عجیبی است که در انتهای صمیمیت حزن میروید.