پس از سفر های بسیار وعبور از فراز و فرود امواج این دریای طو فان خیز بر آنم تا در کنار تو لنگر افکنم .
بادبان بر چینم،پارو وانهم،سکان رها کنم،در خلوت لنگر گاهت در آیم.آغوشت را بازیابم،استواری امن
زمین را زیر پای خویش.
+ نوشته شده در شنبه سی ام مهر 1384ساعت 10:11 توسط سمیه
|